Autisme: ze zeggen dat ik uitbehandeld ben.Ik heb het al regelmatig van mijn klanten gehoord: “Ik heb een diagnose autisme (ASS) en ze vinden dat ik uitbehandeld ben. Maar ik heb niet het gevoel dat ik de wereld zelfstandig aankan.”
‘Uitgekotst’ door de reguliere zorg, het zal je maar overkomen.
Daarbij komt dat er inmiddels allerlei problemen bij deze klanten zijn ontstaan.
De interactie met de omgeving zorgt voor conflicten of teruggetrokken gedrag. Met soms depressief gedrag tot gevolg. En het gevoel dat het autisme een negatieve uitwerking heeft.

Behandelmoe

Vaak is er ook al een heel scala van zorg- en hulpverleners ingeschakeld. Met als neveneffect dat men behandelmoe wordt: “Die psychiater geeft alleen maar medicijnen en heeft nooit echte aandacht en tijd.
De psycholoog luistert wel maar zegt niks of zegt wel wat maar daar heb ik weinig aan. Eigenlijk wil ik gewoon iemand die naar me luistert, me begrijpt en mij praktische tips geeft wat ik zou kunnen doen. Die niet vindt dat ik uitbehandeld ben met mijn autisme.”

Het kan ook anders

Zo kwam er een echtpaar (van midden 30) bij mij. Hij had zo’n 10 jaar geleden de diagnose autisme (ASS) gekregen. Hij had allerlei therapieën achter de rug, zijn tweede relatie verbroken en inmiddels al weer een paar jaar samenwonend. Ze hadden het al een hele tijd fantastisch met elkaar. De laatste tijd had zij echter in toenemende mate last van zijn gestructureerde gedrag.
Zij kon ’s morgens bijvoorbeeld moeilijk haar bed uit. Hij zette, als 1e tijdens zijn ochtendritueel, de TV keihard aan om alle nieuwsuitzendingen te kunnen volgen. Een lastige combinatie….
Door dit open te bespreken, kwamen wij al snel tot de oplossing om een draadloze koptelefoon aan de TV aan te sluiten.
Soms kunnen dus simpele en praktische oplossingen een hele verbetering van de levenskwaliteit geven.
Overigens zijn lang niet alle ‘autisten’ in staat om een koptelefoon te verdragen, maar dit terzijde.

Een andere klant werd door zijn partner onder druk gezet om te veranderen. Anders zou ze de relatie beëindigen. Bij GGZ therapieën was al e.e.a. aan kennis en ervaring verworven. Vanuit deze kennis en ervaring zijn we samen aan de slag gegaan. En heb ik inzicht kunnen geven in ‘gewone’ menselijke interactie en communicatiepatronen.
Het leidde ertoe dat hij zijn baan als senior programmeur kon behouden i.p.v. verliezen (op het werk was aangegeven dat zijn contract niet verlengd zou worden als hij niet veranderde). Zelfs werd na 3 maanden zijn contract omgezet naar een contract voor onbepaalde tijd en kreeg hij meer projectwerk en taken erbij. Ze waren verbaasd over zijn progressie.
Helaas kon zijn partner de veranderingen niet waarnemen. Zij zat nog teveel vast in haar eigen denk- en verwachtingswereld, mede vanwege eigen problematiek. De relatie mocht geen standhouden.
Hij heeft echter, met zijn autisme, inmiddels, na ook nog een verhuizing, weer een nieuwe vriendin die hem kan zien zoals hij nu is.

Kern van de aanpak

De kern van mijn aanpak is dat ik geloof dat deze mensen in de reguliere zorg inderdaad uitbehandeld zijn.
Ik denk dat ze gelijk hebben, want in veel situaties is er geen noodzaak voor een medische behandeling.
Waar wel behoefte aan is, is menselijke aandacht en overdracht van kennis en ervaring op een terrein waar men nog niet vaardig is (volgens de gangbare maatschappelijke normen).

Veelal ligt dat op de deelgebieden: (on)voorspelbaarheid, sociale interactie en planningsstructuren.
En soms is een klankbordfunctie daarvoor al genoeg. Het kunnen uiten van je zorgen en de drempels die je ervaart. Bij iemand die wel begrijpt wat autisme – ASS kan omvatten.

Het ontvangen van onverdeelde, onvoorwaardelijke aandacht is immers vaak al meer dan men vanuit de reguliere aanpak gewend is.

Foto: Pexels, Pixabay.com, created by Kumamoto
  • Wil je meer weten over life coaching of de life coach?
  • Neem contact op via het reactieformulier of bel mijn GSM: nul  zes 41 51 61 71.